விழித்தெழு தோழா !

ஏன் ? என்று கேட்டுவிட்டால் புரட்சி ;
நாம் ஒன்று சேர்ந்துவிட்டால் வளர்ச்சி ;
நமக்கு இல்லையே தளர்ச்சி !
தாயின் தலைமகன் என்ற தலைகனத்தை
தகர்த்திவிட்டு தாய்நாட்டை தலை நிமிர்துவோம் வா !
சாதிகள் இல்லையென்ற அறைகூவல் எதற்கு ?
அதனையே ஒழித்துவிடுவோம் வா !
அரசியல் அதிகாரத்திற்கென்று ஆக்கிவிட்டார்கள் ;
அதனையும் அழித்து அகராதி படைப்போம் வா !
காதலில் கால் பதிக்க காலம் பல உள
கங்கை காவிரி கரையை விரிய செய்வோம் வா !
சாதிக்கொரு கட்சி ! மக்கள் நிலைமையோ வறட்சி
வீதிக்கொரு கழகம் ! நமக்கோ கலகம் தான் மிச்சம்
நமது சுதந்திரம் சுற்றித் திரியவா ?
நாட்டில் சுக்கிர திசை வீசுவதற்கே !
பாதையோ வழி மாறுகிறது ; இனி
விழிக்கவில்லை என்றால் பாலைவனத்தில் தான் பாடை ;
உலகம் அதிவேகத்தில் சுழல்கிறது; இனி
வேகமாக நடந்து பயனில்லை !
பறக்க கற்றுக் கொள்வோம் !
தொடங்கிவிட்டோம் இனி நாம் நிற்பது
வெற்றி இலக்கில் தான் !
அறிந்தவற்றை புரிந்து கொள் !

உன் தோழனாக ஓர் சிந்தனை

நம் நட்பிலே ஒரு சிறு

இடைவெளி இதற்கு காரணம்

என் பணியா ? ஏதேனும் சதியா ?

இல்லை என் மதி தான் ! ஆம்.

உனக்கு தொல்லை தரக்கூடாது

என்று சொன்னது என் மதி ;

அதனை தயக்கத்துடன் உன் நலனுக்காக

ஏற்றது என் நெஞ்சம்

உனது நெஞ்சம் ஏற்காது நான் அறிவேன்

அதனிடம் உன் மதியுடன் கலந்து

உரையாட சொல் சில நிமிட

மௌனத்தில் என் நட்பை உணர்வாய்

உன் தோழனாக என்றும் !!!

ஆசீர்வதித்தேன் !

என்னை அறியாமலே உன்னை
அறிவது போல் உணர்ந்தேன்;
நீ எனக்கானவள் என்பது உனக்கும்
புரிந்தது ; அது என் கனவில் தான் !
என் மனம் திறந்து காகிதத்தில்
ஆசையினை வார்த்தையாக்கி செதுக்கி
உன் விருப்பம் அறிய வந்தேன் ;
உன் அழகை பார்த்து வியந்தேன் - ஆம் உனது
மணமகள் கோல அழகை பார்த்து தான்
வேறென்ன செய்ய ?
நான் எழுதியது என்னுள் காவியம் என்றாலும்
இப்போ காகிதம் தான் அதனை
கிழித்து விட்டு வீசியெறிந்தேன்
ஆசீர்வதித்தேன் !

பைத்தியக்காரானா ? அதிர்ஷ்டக்காரானா ?

மறதிக்காரன் ! என்று திட்டிக்

கொண்டிருந்தனர் ; ஆம் கடைக்கு

சென்று வாங்கி வர சொன்ன

இரு பொருளில் ஒன்றை மறந்ததால் !

ஆனால் இன்று பைத்தியக்காரன்

என்கின்றனர் ! உன்னிடம் என்னை

மறந்ததால் ; நானோ

அதிர்ஷ்டக்காரன் என்கிறேன் !

என்னை தந்து உன்னை பெற்றதால் !

படைப்பாளிகள் !

நாம் உண்ணும் உணவிலே

நம் பெயர் எழுதி இருக்குமாம் !

அப்படி இருக்கையில் நமக்கென்று

ஒரு பெண் இல்லாமலா போய்

விடுவாள் ; பிறகு என்ன கவலை

பிரம்மச்சாரிகளே ! நாம் பிரம்மனின்

செல்ல பிள்ளைகள் ஆம் !

சந்தோஷத்தை படைக்கும்

படைப்பாளிகள் !

பிரம்மச்சாரிகள் !

உலகத்தில் பிரம்மன் தன்
படைப்பால் செய்த
தவறுகளுக்கு சொன்ன
Sorry தான் பிரம்மச்சாரிகள் !
வாழ்க்கையை வாழ்ந்து
தான் பார்ப்போம் !

நிழல்

நம்மையும் நம் நிழலையும்
என்றும் பிரிக்க முடியாது ;
ஆனால் மறைய வைக்கலாம் ! ஆம்
பகலில் காணலாம் ; சிறு ஒளியும்
இல்லா இரவினில் எப்படி ?
ஆனால் என் நிழலை
காணலாம் ஆம் ! என் நிழல்
நீ அல்லவா ! உன்
நிலவு முகத்தை மறைய
வைப்பது எப்படி சாத்தியம் ?