உனக்காக பிறந்தவன் !

காதல் என்பது உணர்வாயினும்
என் உயிரில் கலந்தாய் ;

கலந்தது என் உயிர் என்றாலும்
என் நினைவில் நிறைந்தாய் ;

நினைவில் நிறைந்திருப்பினும்
என் கண்கள் உனையே தேடின;

கண்கள் உன்னை தேடுகையில்
என் உதடுகள் உன் பெயரையே உச்சரித்தன ;

உதடுகள் பெயரை உச்சரிக்கையில்
என் கைகள் இதனை சிதறின நீ படிப்பாய் என ;

நீ இதனை படிக்கையில்
என்னை அறிந்திருப்பாய் ;

அறிந்ததும் உணர்ந்திருப்பாய்
உனக்காக பிறந்தவன் என்று !

ரசிகன் ஆனேன் !

வழி மீது விழி வைத்தேன் ,
அவள் வருகைக்கு !
என் விழி எங்கும் அவள் பிம்பம் ;

சற்றே கவனித்தேன் ,
அவள் பாதம் படவே வழியும்
எங்கும் ஏங்கி இருந்தது !

வியந்தேன், மகிழ்ந்தேன் !

அவள் வருகைக்கு காத்திருந்த
நிமிடமும் யுகமானது ஆயினும்
அந்த யுகம் முழுவதும்
அவளை நினைத்து கொண்டிருப்பதால்
அதையும் ரசித்தேன் !

ரசிகன் ஆனேன் !

என் தோழியிடம் !!!

தாய்க்கு பின்னும்
தாரத்திற்கு முன்னும், என்றும் !
தாயின் அரவணைப்புடன்
என்னவளின் கண்டிப்புடன்
என்னை வழி நடத்தும் சுடராய் !

எனக்கு தோள் கொடுக்க தோழர்கள்
பலர் இருப்பினும் ,
விரக்தியினில் எனையறியாமல்
வரும் கண்ணீர் துடைக்க
ஓர் கை - உந்தன் கை வேண்டும் எனக்கு !

எனது கோரிக்கைகளை மட்டும்
சொல்கிறேன் என்றில்லை ,
தோழியை நேசித்து அவளிடம்
யாசிக்கும் தோழன் இவன் !
தந்தையாய் பாதுகாத்து தாயுமானவனாய்
அனைத்துமாய் தோழனுமாய் இருப்பேன் !

காதலர் தினத்தினில்
என் நட்பை காதலிப்பாயாக
இதுவும் ஓர் தோழனின் யாசகம்
என் தோழியிடம் !!!

எவரும் இலர் !

என் பார்வை சிதறியதால்
உன்னை கண்டேன் என்றிருந்தேன் ,
ஆயின் ,
என்னை நினைக்க தவறியது
என் உள்ளம், உன்னால் கவர்ந்து ;

பல கோடி கவிதைகள் சிதறியது
என்னிடம், - உனக்காக ;
அதை படித்ததும் பதறலாம்,
இக்கிறுக்க‌னின் கவிதையும்
பல கவிஞர்களின் கவிதை
போல் உள்ளதென !

இருக்கலாம், நான் ஒன்றும்
தமிழ் அறிஞன் அல்ல
நான் உன்னை அறிந்தவன் ;

அவர்களை போல் நானும்
காதலை சொல்லி இருக்கலாம் ;
ஆனால்
என்னை போல் உன்னை காதலிக்க
எவரும் இலர் !

கொண்டாடுவோம் !

வெற்றி என்ற போதையை

தலைக்கு ஏற்றாமல் ,

தோல்வியின் தாக்கத்தில்

தடம் புரளாமல் ,

காதல் என்ற இளஞ்சாரலில்

இளைப்பாறினால் தவறேது ;

நட்புடன் நடை போட்டாலும் ,

பிறந்து விட்டோம் என்று வாழாமல் ,

வாழ்வதற்கே பிறந்தோம் ,

அதுவும் வெல்வதற்கே ! என்று

வாழ்வினை கொண்டாடுவோம் !

கற்போம் !!!

சரித்திரம் படிக்க கற்றோம்,
அதனை படைக்க கற்போம்;

இயற்கையை ரசிக்க கற்றோம்,
அதனை பாதுகாக்க கற்போம்;

வாழ்க்கையை வாழ கற்றோம்,
அதனை வெல்ல கற்போம்;

எதிரியை மன்னிக்க கற்றோம்,
துரோகியை மறக்க கற்போம்;

காதலியை நேசிக்க கற்றோம்,
காதலை சுவாசிக்க கற்போம்;

கற்றதோ கடுகளவு , கற்க வேண்டியவை
கடலளவு ஆயினும் கற்போம் !!!

பயணங்கள் முடிவதில்லை !!1

இரயில் சிநேகிதமும்
ஓர் மலரன்றோ !
ஏனெனில் அவை வெகு காலம்
இருப்பதில்லையே !

மலர்களிலே குறிஞ்சி மலரும்
இருப்பது போல் ,
இரயில் சிநேகிததில்
குறிஞ்சி மலரும் பூப்பதுண்டு !
அம்மலருக்கும் விட்டில் பூச்சியின்
வாழ்வே தான் !

என்றேனும் நட்பு எனும் பூ
மலர்ந்து விட்டால் என்றென்றும்
அந்த பயணங்கள் முடிவதில்லை !!!