ஏமாற்றிவிட்டேன் - நானில்லை

என்னை கரு கொண்டவள் கருவிலே
கரைத்திருந்தாலும் வலியினை அறிய
வாய்ப்பில்லை - அறியவா போகிறேன் !

காகிதத்தில் காதலைக் காண்பித்தேன் ;
காற்றிலே விட்டு கருக்கி விட்டாய், என் இதயத்தினை !

உயிர் துறக்க துணிந்திருப்பேன்,
வீரனல்லவா மனதினை மாற்றிவிட்டேன் ;

என்றாவது பருவமழை பொய்த்தால் ,
விவசாயி வியாபாரியில்லை - விளைச்சல் இல்லாததால் ,
வீணாகமாட்டான் நம்பிக்கை இருப்பதால் ;
நானும் தான் - நட்பு இருப்பதால் ;
பெற்றோரே என்னுயிர் தோழர்கள் ;

பெண்ணே !
காதலியாகத்தான் கொடுத்து வைக்கவில்லை ,
நட்புடனாவது பழகு ;
ஒரு நாளாவது உன்னை நினைக்க வைப்பேன் ,
என்னவென்றா ?
' ஏமாந்து விட்டாயடி ' என்று !!!

நம்பிக்கையின் சுகம் !

காத‌லில் காத்திருப்ப‌தே சுக‌ம் ;என்ற‌

க‌ருத்தினைக் க‌ருவித்திருந்தேன் என்னுள்!

காத‌லில் காத்திருக்க‌லாம் ;

நானோ காத‌லிக்க‌க் காத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்;

என் காத‌லை,நீ நிராக‌ரித்துவிட்டால்

சாக‌ மாட்டேன் ,ஆனால் வாழ்வ‌தெப்ப‌டி ;

நீ என்னைக் காத‌லிப்பாய் என்ற‌

ந‌ம்பிக்கையிலே வாழ்ந்து விடுவேன்,

இதுவும் சுக‌ம் தான் ;

புன்னகை பூவே !

இதயங்கள் இடமாறினாலும்

வெற்றிடம் ஆவதில்லை , ஊடல்கள்

இருப்பினும் உரிமை உடையாது ,

வார்த்தைகள் வ‌ராவிடினும் உத‌டுக‌ளில்

பூக்கும் புன்ன‌கை இருக்கும்,

காத‌ல் இருப்ப‌தால் !

விழுதுகள்

விழுந்தும் போற்றப்படுகிறாய்!

விழுதே !

உன்னை பற்றி விவாதம் ஏன் ?

குடும்பச் சூத்திரம் சூளுரைத்த

சூத்திரதாரி நீ !

பாரத்தினை வெறுப்பில்லாமல்

பொறுப்புடன் பெற்றோரிடமிருந்து

பெற்றுக்கொள்ளும் பக்குவத்தினை

பிள்ளைகளுக்கு கற்றுவித்தாய் !

நன்றி சொல்லத்தான் வார்த்தை ஏது !

விழுவதும் எழுவதற்கே,

என காட்டிய எடுத்துக்காட்டு !

வாழ்வினில் விழும் முதல் அடி ,

வெற்றியின் உந்துதல் படியே !

என்றுரைத்து, வாழ்க்கைச் சிற்பத்தை

சீர்ரமைத்துடும் உழி நீயே !

உன்னை பற்றி கூற நினைத்தேன் ,

பாராட்ட முற்பட்டேன் ,

இறுதியில் நன்றி தெரிவிக்கும்

வரிகள் குவிந்தன ;

தோழமை இலக்கணம் தந்த சிற்பியே !

வள்ளுவன் கூறிய கூற்றினை ஏற்று ,

நண்பனின் இடுக்கண் கலைந்திடும்

கடமையினை கற்பித்த ஆசானே !

ஆம் ! விழுதாய் இருக்கும் நீ ,

வேறு வழுவினை இழந்ததும் ,

வேறாய் உருவினை மாற்றி ,

வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் வேதம் நீ !

கற்கிறேன் நாளும் உன்னிலிருந்து

நன்றி தெரிவிக்க போவதில்லை கடமைபட்டுள்ளேன் ....

நான் அறியாப் பாதை !

எங்கே செல்கிறது இப்பாதை ?

நான் அறியாத பேதை ;

தேடிச் செல்வதிலே தனிச் சுவை ,

வெற்றிக்கு அழியா முயற்சியே தேவை !

அறிவுச் சுடர் தான் வழிகாட்டும் ஒளி,

அறிந்த பின் இடை வராது வேலி !

பாதையை மறைத்தது மூடு பனி ,

தேவைகேற்ப பாதை அமைப்பதே நம் பணி !

இத்தருணத்தின் தேவை தொலை நோக்கு பார்வை ,

வெற்றி பாதை ஆக்கிட சிந்திடுவோம் நம் வேர்வை !

(Photo courtesy: CK)

உத்தமர் தினம் !

அனைத்திலும் அனைவரையும்

அரவணைக்க தினங்கள் பல !

நாம் சோற்றிலே கை வைக்க ,

சேற்றிலே கால் வைக்கும் உத்தமர்களை ,

உள்ளம் நெகிழ வைக்க அவசியம் இல்லை ;

கள்ளம் கபடம் அற்ற உள்ளம் அது !

பிரதிபலன் எதிர் நோக்காத நெஞ்சம் அது !

விளைச்சல் நிலத்தினை வியாபார நலனுக்கு ,

சூட்சமமாக சூழ்ந்து கொள்ளும் நிலைமையில் ,

தன் உயிராய் நேசம் கொண்டு ,

விளையும் பயிரினை முளையும் போதே ,

கண்டறிந்து வளர்த்து ,

நமக்கு அளித்த விவசாய விஞ்ஞானி !

உன்னை உலகறிய உயர்த்தினாலும் ,

உனது உள்ளம் சூது வாது தெரியாது!

புகழ்ந்து பாடத்தான் செய்கிறோம் ,

கர்வம் ஏறாத மகான் ஐயா நீ !

நாட்டின் கலாச்சாரம் உன் நடையிலே !

நாட்டின் வளர்ச்சி உன் வியர்வை துளியிலே !

உன்னை வாழ்த்தாத புலவர் இல்லை !

உன்னை சார்ந்து இராத தலைவன் இல்லை !

உத்தமரே ! உன்னை வாழ்த்தவில்லை ,

வணங்குகிறோம் உழவர் தினத்தில் !

எனக்கானவள் !

நீ கருப்பா ? சிவப்பா ?
நீ குள்ளமோ ? உயரமோ ?
எதுவும் தெரியாது ;
நான் அறிந்தது
நீ எனக்கானவள் ;
உன்னை விட்டு தர தயார் ,
நான் உயிர் விட்ட பின் ;

நீ என் கை பிடித்து நடக்க
வாழ்க்கையில் கை பிடித்தாய் ;
நானோ ! நீ கை பிடித்துள்ள
நம்பிக்கையில் நடக்க உள்ளேன் ;
உறவுகள் பல விதம் ;
உறவு என்று வந்து உயிரில் கலந்து
என் உயிர் ஆக போகிறவள் நீ ;

நீ யாரென்று எனக்கு தெரியாது ;
என் உயிராக போகிறவள் நீ ,
என் கனவெல்லாம் நீயே !
உருவம் தெரியாது, பிறகு
கனவு எப்படி என்றால் ?
உருவம் இல்லை உணர்வு தான் ;

என்றும் எனக்கே என்றாக போகிறவள் ,
என்றாவது கிடைப்பாளா ? என்று ஏங்கவில்லை !
என்றானாலும் நீ எனக்கே என்ற
நினைவில் நனைகிறேன் !

என்னவளே ! நீ என்றும் எனக்கானவள் !